dag babs

DAG BABS

(peter juni 2005)

Als je kleuter naar de eerste gaat

Voor z’n gevoel op eigen benen staat

Een reiziger ontdekt z’n eerste land

En als dan plots de schoolbel gaat

En je kind ineens je hand loslaat

Dan sta je daar met een heel erg lege hand

In een soort van rij achter juffie aan

Alsof het altijd al zo is gegaan

Zwaaien, lachen, maar in je buik een vreemde pijn

Nog even wennen aan’t idee

Je geeft ze aan een “vreemde” mee

Gewoon vertrouwen in ‘t moet zo zijn

Dit is gewoon een liedje om te bedanken voor een jaar

Van zorg voor onze kinderen, en misschien je eerste grijze haar

Vol liefde aandacht en geduld, heb jij voor ons een taak vervuld

Vandaag ging voor het laatst de bel, juffie Babs, dank je wel

Misschien dacht je soms di’s niet wat ik wil

Als de klas zegt juffie wees nou stil

Doe rustig want we moeten aan de slag

Filosofisch, antroposofisch

En wellicht soms wat chaotisch

Maar altijd met een nieuwe lieve lach

‘s Middags op het schoolplein wachten

Waar we ‘s ochtends de kinderen brachten

Dan denk je soms hoe lang duurt nou zo’n les

We staan en staan en staan hier maar

Maar juffie is nog lang niet klaar

We stonden er soms tot bijna half zes

Dit is gewoon een liedje om te bedanken voor een jaar

Van zorg voor onze kinderen, en misschien je eerste grijze haar

Vol liefde aandacht en geduld, heb jij voor ons een taak vervuld

Vandaag ging voor het laatst de bel, juffie Babs, dank je wel